گروه
جزنی
بيژن
جزنی
در بهمن 1347 يک گروه 14 نفری به اتهام
« تشکيل گروه کمونيستی با رويه مسلحانه»،
در تهران محاکمه شدند. اينها عمدتا بقايای
« سازمان جوانان حزب توده » بودند که ضمن
انتقاداتی به حزب توده فعاليت خود را از
سال 39 در جبهه ملی و برخی فعاليتهای کارگری
( صنفی) شروع کرده بودند. آنها و تعدادی
از همفکرانشان در چند شبکه سازماندهی شده
بودند که هسته مرکزی آن حرفه ای و دارای
وظايف و فرم يک گروه سياسی- نظامی بود.
در ماه های دی و بهمن 1346 چهارده تن از
افراد اين جريان دستگير شدند که افراد بارز
آنها عبارت بودند از: « بيژن جزنی» ، «
حسن ضيا ظريفی»، « عباس سورکی»، « سعيد
کلانتری»، « عزيز سرمدی» و... اينها پس
از محکوم شدن به زندان، تا سال 1352 همچنان
در زندان بودند ولی هفت نفر از اعضای اين
گروه ( منجمله افرادی که نام برديم) همراه
با دو تن از مجاهدين خلق ( خوشدل و ذوالانوار)
بر تپه های زندان اوين تهران توسط رژيم
تيرباران شدند ( 30 فروردين 1354). رژيم
دليل تيرباران را قصد آنها به فرار ذکر
کرد.
اين گروه خود را برای
عمليات نظامی در کوه و تاکتيک های جنگ چريکی
آموزش می داد و اختلاف خود را با حزب توده
به صورت مسئله عمده کار خود تلقی نمی کرد
و از موضع گيری سخت عليه آن پرهيز می نمود.
امتياز اين گروه بر گروه های ديگر غير از
کميت آن، تئوريزه کردن نظرات و جمعبندی
تجربه مبارزاتی خود است که عموما به قلم
« بيژن جزنی» در زندان نوشته و بعدها منتشر
شده است. دو نفر از افراد اين گروه يعنی
« محمد صفاری آشتيانی» و « علی اکبر صفايی
فراهانی» که لو رفته بودند ولی دستگير نشده
بودند، در سال 1347 خود را به پايگاه های
چريکی فلسطينی در عراق و اردن رسانده پس
از يک دوره آموزشی نظامی به ايران برگشتند(
باختر امروز شماره 65 ، خرداد1354) و مجددا
همراه با ديگر همفکران خود که دستگير نشده
بودند به فعاليت پرداختند. گروهی که با
همکاری اين دو تشکيل شد در 19 بهمن ماه
1349 در دهکده جنگلی سياهکل ( نزديک لاهيجان)
به عمليات مسلحانه دست زد. از اين گروه
13 نفر در اسفند 1349 دستگير و اعدام شدند
که صفايی فراهانی يکی از آنها بود ( صفاری
آشثيانی در دوم مرداد 1351 در درگيری کشته
شد- باختر امروز شماره 29، شهريور 1351).
افراد بازمانده از اين گروه با گروه کمونيستی
ديگری که توسط « مسعود احمد زاده» و همفکرانش
به وجود آمده بود وحدت کرده سازمان چريکهای
فداِيی خلق ايران را بوجود آوردند.
تراب
حق شناس، نشريه نقطه ، شماره 7، ارديبهشت
1376
ديدگاههای
« بيژن جزنی» در مورد مبارزه مسلحانه در
مقالات و جزوات مختلفی انعکاس يافت که يکی
از آن نوشته ها « مبارزه مسلحانه چگونه
توده ايی می شود» است.
متن
کامل آن کتاب
