در روز 6 اوت سال
1945 ميلادي در ساعت 8 و 15 دقيقه و
17 ثانيه صبح ، شهر هيروشيما ژاپن هدف
حمله اتمي امريكا قرار گرفت.
نخستين بمب اتمي به سوي اين شهر فرود
آمد ، انفجار 43 ثانيه بعد از پرتاب
در ارتفاع 600 متري بر فراز مركز شهر
رخ داد و فاجعه هيروشيما در تاريخ ثبت
شد.
شدت انفجار معادل بيش از 15000 تن تي
ان تي بود. در نخستين ميليونيم ثانيه
پس از انفجار ، انرژي حرارتي در فضا
آزاد شد و در شعاعي حدود يك كيلومتر
مربع هوا به صورت يك گلوله آتش با حرارتي
معادل چند ميليون درجه براي چند ثانيه
آسمان هيروشيما را فرا گرفت ، در روي
زمين درجه حرارت به چند هزار درجه رسيد.
در يك شعاع يك كيلومتر
مربعي همه چيز ذوب و خاكستر شد.
در شعاع 4 كيلومتري ساختمان ها و مردم
بلافاصله آتش گرفتند.
افرادي كه در شعاع 8 كيلومتري قرار
داشتند ، همه دچار سوختگي شديد درجه
سوم شدند.
پس از اين حرارت جهنمي
، نوبت به موج انفجار رسيد كه تاثير
ويرانگرش را نشان دهد.
موج انفجار كه به دليل آزاد شدن گازهاي
بسيار گرم شدت آن افزايش يافته بود
با سرعتي نزديك به 1000 كيلومتر در
ساعت همه چيز را در يك شعاع 2 كيلومتري
با خاك يكسان كرد.
از مجموع 90000 ساختمان
شهر هيروشيما ، 62000 ساختمان كاملا
تخريب شدند.
بر اثر اين انفجار سهمگين كه تا آن
زمان در تاريخ بشريت سابقه نداشت 66000
نفر در دم كشته شدند و بيش از 69000
دچار جراحات وحشتناكي شدند.
در عين حال بر اثر تاثير تشعشعات راديواكتيو
140000 نفر در روزها ، ماه ها و سالهاي
بعد جان خود را از دست دادند.
تاثير اين تشعشعات هنوز ناشناخته بود
و عوارض مرگبارتري از لحظه انفجار بمب
داشت.
اين تشعشعات موجب
بروز انواع سرطان ها و بيماري هاي خوني
گرديد و 140000 مرد و زن و كودك بر
اثر آن درگذشتند.
حتي تا سال ها بعد از انفجار هزاران
كودك ناقص الخلقه متولد شدند كه سالهاي
زندگي را با رنج و درد به پايان رساندند
در روز 6 اوت سال
1945 ميلادي در ساعت 2 و 30 دقيقه به
وقت محلي گزارش هواشناسي نشان مي داد
كه وضع آب و هواي هيروشيما بسيار مطلوب
است ، در همين ساعت هواپيماي بمب افكن
B29 ارتش امريكا به نام انولا گاي (به
افتخار مادر خلبان تيبتز اين نام بر
هواپيما داده شده بود) از فرودگاه نظامي
امريكايي تينيان واقع در مجمع الجزاير
ماريان در اقيانوس آرام به هوا برخاست.
فقط خلبان تيبتز از
ماهيت بمب چهار و نيم تني به نام «ليتل
بوي» كه حمل مي كرد ، باخبر بود.
در ساعت 8 و 9دقيقه بامداد به وقت محلي
، وي هيروشما را از فراز ابرها مشاهده
كرد.
در اين روز تابستاني بسياري از مردم
شهرهاي نزديك به هيروشيما آمده بودند
تا به پاكسازي ويراني هاي ناشي از بمباران
چند روز پيش بپردازند.
جمعيت شهر در آن روز حدود 350000 نفر
تخمين زده مي شد ، با اين كه تابستان
بود و دانشگاه ها و مدارس تعطيل بودند
، اما هيچ يك از دانشجويان يا دانش
آموزان به تعطيلات نرفته بودند.
دانش آموزان دختر و پسر به دليل جنگ
هر روز در كارخانه هاي نظامي كار مي
كردند ، يا به پاكسازي ويراني هاي ناشي
از بمباران ها مي پرداختند.
آنها از همه جا بي خبر نمي دانستند
كه تا دقايقي ديگر چه فاجعه اي در انتظارشان
است.
خلبان تيبتز پس از رهاكردن بمب اتمي
به سرعت از محل دور شد و از فاصله اي
دور از لحظه انفجار عكس گرفت و به پايگاه
خود بازگشت.
بلافاصله پس از انفجار
بمب اتمي ، كاخ سفيد در چند كلمه بمباران
هيروشيما را به مردم امريكا اطلاع داد:
ما هم اكنون بمبي را روي هيروشيما در
ژاپن رها كرديم كه قدرت خورشيد در آن
نهفته است ، ما موفق به مهار انرژي
عظيم عالم شده ايم
به اين ترتيب در روز 6 اوت سال 1945
ميلادي شهر هيروشيما هدف حمله اتمي
امريكا قرار گرفت.
فاجعه اي كه در پي انفجار اين بمب رخ
داد ، لكه سياهي را در تاريخ جنگ هاي
جهان ، در تاريخ بشريت و در تاريخ امريكا
ثبت كرد كه حتي با گذشت قرن ها پاك
نخواهد شد.
بهرام افتخاري
