روز زن
را به ادامه
مبارزات
دموکراتيک
اخير تبديل
کنيم
روز
8 مارس امسال
را به همبستگی
با کارگران شرکت
واحد و همسران
آنها تبديل
کرده و
مبارزات دموکراتيک
اخير
رانندگان
شرکت واحد را
تداوم بخشيم و
به همسران
دلير و مبارز
آنها نشان دهيم
که 8 مارس
امسال را
در پشتيبانی
از آنها
خواهيم
گذراند.
روز
8 مارس، روز
تجلی مقاومت
شکست ناپذير
زنان ستمديده
ما در رژيم
بيدادگر
جمهوری
اسلامی باری
ديگر فرا می
رسد. زنان
اقشار مختلف
جامعه ما بيش
از 26 سال است که
هر ساله از يک 8
مارس به 8 مارسی
ديگر، با
مقاومت تمام
به طور روزمره
با چنگال های
زن ستيز
قوانين و
مجريان آن در
حکومت جمهوری
اسلامی
مبارزه کرده
اند.
در
اين دوران،
فرهنگ مفلوکی
هم که اين
رژيم بر جامعه
ايران تحميل
کرده، نه تنها
کمکی به زنان
ما نکرده که
خود عاملی
برای وارد
آوردن ستم جنسی
بر زنان ما از
هر قشری در
جامعه، بخصوص
زنان زحمتکشی
بوده که روز
به روز به علت
فشار اقتصادی
در درون اين
جامعه لگدمال
گشته اند.
فرهنگی که به
جای انداختن
نگاهی بر
وضعيت آنان و
دلايل
بنيادين آن
وضعيت، با
تزوير تمام
"تقصير" را به
گردن اين زنان
انداخته و در
جامعه کوچکترين
احترامی برای
آنان قائل
نيست. در
فرهنگی که
هرگونه ابراز
وجود، حق حيات
و عدالتخواهی
يک زن را با
کنايه ها و
زبانی توهين
آميز چه از
طرف مردان و
چه از جانب
زنانی که
بوسيله اين
فرهنگ شستشوی
مغزی شده اند،
پايمال و سرکوب
می کنند و به
نظرشان عملی
عادی و پيش پا
افتاده می
آيد.
در
جامعه ای که
سيل عظيمی از
زنان آن به
علت فقر مادی
ناشی از برنامه
های مفلوک
اقتصادی رژيم
حاکم،
مجبورند بدن
خود را در
اختيار همان
قشر از مردانی
در جامعه
بگذارند که
اين رژيم
سرمايه داری
حاکم توانسته
جيبشان را در
طول اين 26 سال
پر نگهدارد.
زنانی که درد
گرسنگی شکم
خالی ساير
افراد
خانواده و يا
کودکانشان،
چنان قدرتی را
در قلب و
روحشان ايجاد
می کند که می
توانند روح خود
را از جسم جدا
کرده تا برای
لقمه نانی آن
جسم را در
اختيار کسانی
که شايد حتی
برايشان منفور
باشند،
بگذارند.
در
جامعه ای که
هيچ مسئله در
رابطه با زنان
آن حائز اهميت
نيست، جز بهره
برداری از سکس
آنها! جمهوری
اسلامی پس از 26
سال حاکميت،
مُهر بی شرمی
و وقاهت را با
رنگ شفاف
قرمزی که رنگ
خون اعدام
شدگان، از
جمله زنانی
است که با
وحشی گری تمام
به سنگسار و
اعدام محکوم
شدند، بر
پيشانی خود در
تاريخ ثبت
کرده است.
اما
توان زنان
ستمديده ما
ابعادی بسيار
عظيم تر از کل
ماهيت خونخوار
اين رژيم
مرتجع و مزور
را دارد. آنها
با اتحاد خود،
نه تنها
قادرند
همياری مردان
آزاديخواه و
شريف جامعه
امان را به
خود جلب کنند،
بلکه قادرند
در تکامل
خواسته های
دموکراتيک ساير
اقشار جامعه
نيز قدم
بردارند. زيرا
زنان بخشی از
هر قشر
ستمديده
جامعه ما
هستند. آنچه
که يک قشر از
جامعه را
آنقدر به درد
می آورد که
باعث بلند شدن
و مبارزه اش
با رژيم می
گردد، خواه
ناخواه
دربرگيرنده
زنان آن قشر
هم می شود. پس
از طريق زنان
هر جامعه ای
می توان اقشار
مختلف تحت ستم
آن جامعه را
به هم نزديک
کرد. هر چه
پايگاه
طبقاتی اين
زنان به هم
نزديک تر
باشد، دوران
همبستگی آنها
در يک مبارزه
بيشتر می
گردد.
در
جامعه امروز
ما اما، کليه
زنانی که به
نوعی با رژيم
سابق و رژيم
فعلی ارتباط
نداشته و منافع
طبقاتيشان
تأمين نشده و
يا نمی گردد،
جملگی در کفه
اپوزيسيون با
رژيم قرار می
گيرند و در
اين مقطع دارای
منافع مشترکی
در مقابل رژيم
هستند. پيروزی
هر يک قشر از
زنان ما
پيروزی است
برای زنان اقشار
ديگر.
از
اينرو جای
دارد که در
روز زن، هر
حرکت ممکنی را
در داخل کشور،
در پشتيبانی
از مبارزات رانندگان
شرکت واحد و
همسران آنها
که در اين
دوران بيش از
پيش محنت و
سختی مادی را
متحمل شده
اند، اعلام
کرده و به
آنها نشان داد
که درد و رنج
آن زنان و
فرزندان آنها ،
درد و رنج
ساير زنان
جامعه است.
به
همت زنان
ايران،
همبستگی و
اتحاد بين
اقشار مختلف
ستمديده
ايران در 8 مارس
اتحادیه
سوسیالیست
های انقلابی
ایران
17
اسفند 1384